Welkom bij Zuinigaan

Dit weblog gaat over bezuinigen, consuminderen en nog meer, want een mens is tenslotte meer dan alleen een consuminderaar, of zo je wilt een vrek. In '07 kocht ik mijn huis, in december 2018 word ik 66 jaar en mag ik met pensioen, want dan krijg ik mijn AOW. Ik heb een pensioengat van 20 jaar. Ik verkeek mij op de kosten van een koophuis en constateerde dat ik financieel vanaf mijn 66e jaar nogal krap zou komen zitten, vooral vanwege het pensioengat. Dus daar ging ik wat aan doen en op deze weblog vind je mijn berichten hierover.

donderdag 6 april 2017

25 euro per week - welke knelpunten kom ik tegen?

Waarom is het voor mij best lastig om met 25 euro per week rond te komen?
Ik realiseer me vooral dat daar ook soms duurdere uitgaven van betaald moeten worden en dat er dan weinig overblijft.
Bijvoorbeeld een pot vitamine D3. Dat wil ik zeker blijven gebruiken en ook vitamine B12 is nu ik vrijwel helemaal vegetarisch eet, zeker raadzaam. Ik heb deze vitamines in november in een aanbieding gekocht en dat kostte €4,64. Dat is toch een forse aanslag op het weekbudget!
Ook kan ik niet zonder een mok oploskoffie op de vroege morgen, een pot met 200 gram kost €5,29. Verder wil ik graag iedere week een vet visje eten, volgens het Voedingscentrum is dat namelijk heel gezond en ik vind vette vis ook heel lekker, het is voor mij een traktatie. Wat is vet? Haring, makreel, zalm en sardines. Sardines of haring uit blik zijn het goedkoopste, maar echt lekker vind ik dat niet, maar de aankoop van gerookte zalm, zoute of gerookte haring of gerookte makreel is behoorlijk prijzig en binnen het budget eigenlijk niet haalbaar.
Nu is de behoefte aan oploskoffie heel relatief, maar een fles spijsolie of een pak wasmiddel is op zijn tijd toch echt wel nodig. En wat dan handig zou zijn, is dat ik dat kan kopen in een "2 voor de prijs van 1 aanbieding". Alleen als je van weinig moet rondkomen, dan moet daar maar net op dat moment geld voor zijn.
Dat betekent dat je moet sparen. Dat je dus bij voorkeur niet de hele 25 euro moet uitgeven, maar een deel moet reserveren voor grotere uitgaven, zodat ik na 3 maanden op een totaal van hooguit 375 euro uitkom. En hoe spaar je van 25 euro per week?

Door geconfronteerd te worden met veel wat (te) duur is om te kopen werkt bij mij zeer eetlust opwekkend, ik krijg een enorme "lekkere trek": ik wil chips en patat en loempia, ik wil koekjes, ik wil gerookte zalm, ik wil ijs en pizza  en het liefst héél veel. Dingen die ik vaak anders niet zie staan en totaal geen behoefte aan heb, spoken mij nu door het hoofd.
Waarschijnlijk heeft het er mee te maken dat ik toch gewend was om relatief luxe eten te kiezen:
harde broodjes
roquefort
makreel
mineola's
chorizo
ossenworst
noten
oude kaas
geitenkaas
pesto
Dat kocht ik niet iedere week, maar toch regelmatig. Naar mijn gevoel past dit nu niet meer in het budget, vandaar misschien de onrust en lekkere trek! Ik koop ze niet, die dingen voor de lekkere  trek. Naar mijn mening kan ik dan veel beter bovenstaande lekkere, luxere dingen kopen als ik dan toch uit de bocht vlieg.

Het proberen uit te komen met geld doet mij ook denken aan vroeger, toen we met weinig moesten rondkomen. Altijd de spanning of het ging lukken, want de kinderen moesten nieuwe kleren, een nieuwe jas, nieuwe schoenen, nieuwe laarzen, nieuwe gymschoenen. Wat als de wasmachine of de koelkast stuk ging, was daar dan wel geld voor?
Arm heb ik mij nooit gevoeld in die tijd, armoede heeft naar mijn gevoel te maken met echte ontberingen, met honger en met kou lijden. Dat was op ons niet van toepassing. Omdat wij niet rookten en geen alcohol gebruikten, omdat we alles bereisden op zelf onderhouden derdehands of vierdehands fietsen en omdat we gebruik maakten van regelingen als huursubsidie, konden er ook cadeautjes gekocht worden. Dat moest wel met beleid en soms al een half jaar van te voren, maar met verjaardagen en sinterklaas waren er als vanzelfsprekend altijd cadeautjes.

Voor zover ik weet, herinneren mijn kinderen zich deze periode niet als stressvol vanwege armoede, maar voor mij gold dat toch wel, ik maakte me vaak zorgen: wat als er al wéér een fiets gestolen wordt, wat als de kinderen zo snel groeien dat ze al weer nieuw schoeisel nodig hebben? Wat als er iets stuk gaat?

Hoe zorg ik dat ik die stress nu niet zo ervaar? Ik denk dat het veel meer moet zien als een spel en het ook weer niet te serieus moet nemen. Lukt het niet, ook helemaal niet erg!

17 opmerkingen:

  1. Rondkomen van een laag budget bedrag is inderdaad een heel gepuzzel. Nu ik al maanden probeer om van 50 euro in de week rond te komen merk ik dat ik ook weleens knelpunten tegenkom. Het is inderdaad goed voorbereiden, inplannen en soms aan jezelf of kinderen nee verkopen. Als het niet lukt met die 25 euro maar wel met 30 euro dan is dat toch ook goed. Het gaat erom dat je bewust bent van je uitgaven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vind het een flinke uitdaging om voor zo'n bedrag rond te komen. Zeg zeker niet dat het onmogelijk is, maar puzzelen wordt het zeker! Blij dat we voldoende inkomen hebben on niet te veel na te hoeven denken over de luxere uitgave. We hebben onwijs veel mazzel!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een leerzame ervaring dus! Je was al gewend van vroeger om heel zuinig te doen, maar nu ben je als het ware weer terug in de tijd. Ook ik heb de ervaring van heel schraal moeten leven in de tijd dat de kinderen klein waren. Nu alleenstaand en ik kan me iets meer permitteren. Inderdaad broodjes, veganistische producten, fruit en groente zonder er op te hoeven letten. Ineens valt me ook op dat ik bepaalde producten die misschien wel goedkoop zijn, smakeloos vind. Zoals voorgesneden brood. En dan koop ik toch het duurdere als dat van betere kwaliteit is. Daar zal iedereen wat van vinden, maar dat is dan maar zo. Kleding koop ik nauwelijks. Gisteren 2 shirts met lange mouwen op een tweedehandsmarkt, voor 2 euro samen. Wel meer aan mondverzorging omdat dat nu echt meer zorg vraagt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik heb het ook lang met weinig geld moeten doen, soms ging het wat beter, maar spaarde ik voor een groot doel, en moest ik het nog steeds zuinig aan doen. Toen mijn man en ik elkaar leerden kennen, zat ik ook in een zuinige periode. Gelukkig was ik snel klaar met mijn studie en kreeg ik werk; het heeft nog zeker een jaar geduurd voordat we weer 'bij' waren.

    Nu gaat het alweer drie jaar wat ruimer, maar twee grote uitgaves hebben ervoor gezorgd dat onze buffer onder het minimum staat, dus is het weer even zuinig-aan. De meiden (5 en 8) zijn twee weken bij opa en oma, dat scheelt :)

    Siebrie

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lastig. Goed om te zien zelf dat het echt niet gemakkelijk is.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh ok, als je het zo zegt begrijp ik het wel.
    Zou het niet een goed plan zijn om gewoon die 25€ te zien als een richtbedrag en er enkel eten van te kopen?Ik zou écht niet gaan bezuinigen om dan twee pakken waspoeder in aanbieding te kopen hoor. Koop dat wasmiddel gewoon, en probeer gewoon elke week te eten van die 25€, das al gek genoeg. Het moet ook niet als een staf gaan aanvoelen he. Je weet van jezelf dat je het kan, als je echt je best zou doen (dat heb je jaren zo volgehouden), dus zou ik het nu allemaal niet zo strikt doen. Je leeft ook maar 1 keer.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik ga het proberen van 75 per week. Drie personen in huis en nog een zoon/schoondochter die geregeld komen eten. Ik ben benieuwd of het ons gaat lukken.

    Als jij als doorgewinterde en creatief consuminderaar het moeilijk vindt, dan weet ik niet of het mij gaat lukken (hoewel ons budget ruimer is natuurlijk)

    Heel veel succes in ieder geval!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Volgens mij moet je gewoon stoppen! Je kan hartstikke goed met geld omgaan en het is niet nodig om meer te besparen, wees niet te streng voor jezelf!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ga nog wel door, maar realiseerde mij dat ik het inderdaad veel te serieus neem en minder streng moet zijn voor mijzelf.

      Het verraste mij overigens wel dat ik weer helemaal terug was in de stress van ongeveer 20 jaar geleden. Ik was helemaal vergeten dat weinig inkomen ook bij mij zo veel stress opleverde. Ik dacht er aan terug met het idee dat het voor mij een makkie was. Dat klopte niet het was heel wat zwaarder dan dat!

      Verwijderen
    2. Ik leef al jaren op dit budget. Niet gek dus dat ik telkens op het randje van burn-out bivakkeer. Ik vraag me soms echt af hoeveel levenskwaliteit ik nog heb.

      Verwijderen
    3. Ik denk ook dat koken voor meerdere personen goedkoper is als koken alleen voor jezelf!

      Verwijderen
  9. Het is ook echt niet makkelijk. Vandaar dat ik, toen wij met z'n tweeën van 22 euro in de week rond moesten komen, erg blij was met een aanvulling van de voedselbank. Zeker als je gezond wilt blijven eten is het best even puzzelen! Onmogelijk is het niet, maar ik zou nu ook niet met zo'n uitdaging mee willen doen, juist omdat ik geen zin meer heb in die stress.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Af en toe iets kopen wat je lekker vindt daar is niets mis mee, beter dan met stress vasthouden aan € 25 per week.
    Vitamine B12 hoef je niet extra te slikken als je vegetarisch eet.(geen vlees en vis) Deze krijg je nog voldoende binnen als je wel zuivelproducten eet zoals melk, yoghurt, eieren en kaas.
    succes en groetjes !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Omdat ik al zeker 15 jaar medicijnen gebruik waarvan bewezen is dat het vaak vitamine B12 tekorten oplevert, neem ik ze sinds een jaar of 8 toch maar wel.
      https://stichtingb12tekort.nl/wetenschap/stichting-b12-tekort-artikelen/medicatie-en-b12-tekort/
      Dit staat er in de bijsluiter: “Bij patiënten die langdurig met metformine worden behandeld, kan een vermindering van de opname van vitamine B12 in de darm optreden."

      Verwijderen
  12. Vette haring: Deze week bij de Plus, 2 voor 2,29. Ze zijn altijd erg lekker van de Plus en je kunt ze ook invriezen. Misschien heb je nog iets geld over?

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik vind het interessant om te lezen dat het stress veroorzaakt. Wij zijn ook (deels door behoefte, deels door noodzaak) aan het zoeken naar wat een voor iedereen aanvaardbaar genoegpunt is. En dan merk je dat dat idd spanning meebrengt. Het klinkt raar maar ik denk dat het makkelijker zou gaan als ik alleen voor mezelf keuzes zou moeten maken. Juist die verschillende behoeftes en wensen maken het erg lastig en soms gewoonweg emotioneel.

    BeantwoordenVerwijderen